جِن

فارسی

ریشه‌ لغت

• عربی

آوایش

• /جِن/

اسم

جِن (اصطلاح‌قرآنی)‎

1. سوره هفتاد و دوم از قرآن‌کریم، دارای بیست‌و‌هشت آیه. جن.

   این اصطلاح ممکن است معرب جِین بوده باشد و مفهوم هر دو به معنی موجودات تخیلی بوده اما در واقع همان افراد قوم پریان هستند.

منابع

• فرهنگ شمس/ فرهنگ بزرگ سخن