حاجی

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

(ص نسب.)

  1. کسی که در مکه مراسم حج به جا آورد. نک حا

جمع[ویرایش]

مؤنث آن حاجیه. ؛~ مکه (عا.)

  1. در مورد کسی گویند که به جایی می‌رود و تا دیری باز - نمی‌گردد.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها[ویرایش]

انگلیسی
hadji