حالت فاعلی

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

حوزه: [زبان‏شناسی]

  1. حالت مشترک فاعلِ فعلِ لازم و متعدی

متـ . فاعلی.

منابع[ویرایش]

«حالت فاعلی» هم‌ارزِ «nominative case, nominative»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر حسن حبیبی، دفتر دوم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۶۴-۷۵۳۱-۳۷-۰