پرش به محتوا

حظیظ

از ویکی‌واژه

(حَ)

فارسی

[ویرایش]

ریشه‌شناسی

[ویرایش]

صفت

[ویرایش]
  1. متمتع، بابهره.
  2. کامیاب، خوشبخت.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ لغت معین