ختایی

فارسی

(خَ)

(ص نسب.)

1. از مردم ختا.
2. یکی از طرح‌های اساسی و قراردادی هنرهای تزیینی ایرانی که در قالی و کاشی و تذهیب به کار رود و آن طرح نموداری است از شاخة درخت یا بوته با گل و برگ و غنچه.

منابع

• فرهنگ لغت معین