خطچه

همچنین بنگرید به: خدشه

فارسی

ریشه شناسی

• بهاری

آوایش

• [خط/چه]

فعل

خطچه

1. کسی که از جانب حکومت اجازه داشت به تشخیص خود امریه، ابلاغیه، اعلانیه، یا هر مکتوب و سندی را باطل نماید.

   از دید عوام ماموری که سندی را خط خطی و باطل می‌نمود خطچه نامیده می‌شد.