خورابه

فارسی

(خُ بِ)

اسم مرکب

1. سوراخی که در بندی که بر جوی بسته‌اند ایجاد شود و آب اندک اندک از آن خارج شود.
2. جوی کوچکی که برای زراعت از نهر جدا کنند.

منابع

• فرهنگ لغت معین