پرش به محتوا

خوِی

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • شاهنامه

آوایش

[ویرایش]
  • /خوِی/

اسم

[ویرایش]

خوِی

  1. عرق تن.
    چو بیدار شد رنج دیده ز خواب/ ز خوِی دید جای پرستش پر آب. «فردوسی»

منابع

[ویرایش]
  • شاهنامه