دارایی

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه شناسی[ویرایش]

  • پهلوی

آوایش[ویرایش]

  • [دار/ آیی]

اسم مرکب[ویرایش]

دارایی

  1. ثروت، مال.
  2. داشت، نگه داشت، نگهبانی.
  3. پارچه‌ای ابریشمین رنگارنگ موج دار.
  4. وزارتخانه‌ای که وظیفه اش محاسبه و وصول مالیات می‌باشد.

ریشه شناسی ۲[ویرایش]

  • زبان بهاری

قید[ویرایش]

  1. دار-آیی احتمالا به مفهوم باستانی کلمه آنکه مسئول ساخت و احیای چوبه‌دار است جهت محکومان یا مجرمان.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها[ویرایش]