پرش به محتوا

دانشگه

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]

آوایش

[ویرایش]
  • /دانِش/گهَ/

اسم مرکب بهاری

[ویرایش]

دانشگهَ

  1. مترادف «صحبت کُن بعد بیا»، یا «صحبت کردی بیا»، که هنگام گفتگو از مخاطب درخواست می‌شود.
    گِد دانش گهَ!
    برو صحبت کُن بیا!

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ شمس