پرش به محتوا

در افواه افتادن

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • (فارسی/عربی)

آوایش

[ویرایش]
  • /در/افواه/افتادن/

اسم مرکب

[ویرایش]

درافواه‌افتادن

  1. (مجاز): مشهور شدن در میان همگان؛ شایع شدن، بر سر زبان‌ها افتادن.
    بذل و بخشش و انعام و صله و جایزه او به این و آن در افواه افتاده بود. «مجتبی مینوی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن