پرش به محتوا

در افواه بودن

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • (فارسی/عربی)

آوایش

[ویرایش]
  • /در/افواه/بودن/

اسم مرکب

[ویرایش]

درافواه‌بودن

  1. (مجاز): شایع بودن.
    در افواه است که فردوسی شاعر رزمی است. «محمدعلی فروغی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن