پرش به محتوا

در به در

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

(دَ. بِ. دَ)

صفت مرکب

[ویرایش]
  1. کسی که از خانه و خاندان خود آواره شده.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ لغت معین