دستگذار

فارسی

(دَ گُ)

صفت فاعلی

1. مددکار، ممد، معاون.

صفت مفعولی

1. آن چه بر دست جای گیرد.
2. تحفه، یادگار.

منابع

• فرهنگ لغت معین