دعابه

(دَ عّ بِ یا بَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

1. دعابة

مصدر لازم

1. مداعبت، شوخی کردن، لاغ گفتن.

(اِم

صفت

1. شوخی.

منابع

• فرهنگ لغت معین