دندنه

(دَ دَ نِ یا نَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

1. دندنة

مصدر لازم

1. با خود سخن نرم گفتن.

اسم

1. صدای مگس و زنبور.
2. سخن آهسته و زیر لبی که فهمیده نشود.

منابع

• فرهنگ لغت معین