پرش به محتوا

دوشماق

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • بهاری

آوایش

[ویرایش]
  • /دوش/ماق/

قید بهاری

[ویرایش]

دوشماق

  1. معادل افتان یا افتادن در فارسی، مانند سیب از درخت یا دزد از دیوار.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ شمس