پرش به محتوا

دوْی

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه‌ لغت

[ویرایش]
  • دهش‌شده به فارسی: دوی

آوایش

[ویرایش]
  • /دوْی/

اسم مصدر بهاری

[ویرایش]

دوْی

  1. مترادف سیراب شدن، رفع تشنگی کردن، وقتی صرف می‌گردد که دیگر جایی برای نوشیدن نباشد.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ شمس