پرش به محتوا

دَو

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • بهاری

آوایش

[ویرایش]
  • /دَو/

اسم بهاری

[ویرایش]

دَو

  1. مترادف دِو در فارسی، معادل دویدن، گاهی هم به معنی دوران، دوران کسی یا چیزی.
    دَو اِ دِ!
    نوبت‌ش است!

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ شمس