دِین
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- دهششده به عربی: دین
آوایش
[ویرایش]- /دِیَّن/
اسم بهاری
[ویرایش]
دِیَّن
- مترادف گوینده، سخنگو، غیبت کننده، خبر دهنده و مانند آنها.
- غیبت، تشجیع به غیبت، و بدگویی پشت سر کسی یا کسانی اغلب توسط پیر زنان و پیر مردان، که عصاره دین در همین یک مفهوم یعنی غیبت خلاصه میشود.
منابع
[ویرایش]- فرهنگ شمس