پرش به محتوا

رقیت

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /رِقّیَّت/

اسم مصدر

[ویرایش]

رقیت

  1. بندگی، غلامی، بردگی.
    مراتب فدویت و رقیت معنوی آن عالی‌جاه بسی ظاهر ... است. «قائم‌مقام فراهانی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین