رقیع

(رَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

صفت

1. کسی که وصله کند، آن که پینه دوزد.
2. آن که نویسد، رقعه نویس.
3. احمق، گول.

منابع

• فرهنگ لغت معین