رهام

فارسی

رهّام

از پهلوانان شاهنامه پنجمین مبارز تن‌به‌تن در جنگ دوازده‌رخ و منتسب به قوم ایرانی گودرزیان یا گودرز کشوادگان^[۱].
برفتند با او بزرگان نیو.....چو توس چو گودرز و رهٌام نیو (شاهنامه)

رُهام

در اوستا شراب با شکوه توصیف شده. نظر به توصیف مَی دوستی و باده پرستی رهام، نام وی مرکب از رئو^[۲] و هئومه یا هوم و یا هائوما^[۳].
در پارسی به معنای پرنده‌ای که شکارچی نیست، پرنده شکست ناپذیر یا پرنده‌ای که شکار نشود.

رحیم

در کشورهای عرب زبان اسمی شبیه همین اسم رحام.
ولی با تلفظ ریهام، یا رهام برای دختران است که در عربی ضوءالمطر یعنی «باران روشن»، و هچنین خفیف‌المطر که به فارسی «باران نم‌نم یا باران اسپری معنا میدهد.

↑ رهام با تنی چند از همرزمان همراه کیخسرو به آسمان عروج کرد
↑ (با شکوه در زبان اوستایی که از شاخهٔ شرقی زبانهای ایران باستان است)
↑ (سپندترین و مقدس‌ترین گیاه نزد ایرانیان و هندوان باستان که از آن شراب مقدسی به همین نام می‌ساختند که پادشاهان هخامنشی در جشن مهرگان از آن می‌نوشیدند و پایکوبی می کردند)، پیتمه هوم (هوم/سپیتمه جمشید/ پدر سپیتاک زرتشت/ داماد و ولیعهد آستیاگ)

––––

ترجمه
انگلیسی: ruham riham

شاهنامه: ISBN 964-5566-35-5
منابع: لغت نامه دهخدا، منتهی الارب، ناظم الاطباء، آنندراج، اقرب الموارد، اوستا کهن‌ترین سرودهای ایرانیان جلیل دوست‌خواه
اوستا- کهن‌ترین سرودهای ایرانیان نویسنده جلیل دوست خواه