رهام

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ريشه‌شناسى[ویرایش]

در اوستایی[ویرایش]

  • شراب با شکوه.(در اوستایی)

نظر به توصیف می دوستی و باده پرستی رهام، نام وی مرکب از رئو (با شکوه در زبان اوستایی که از شاخهٔ شرقی زبانهای ایران باستان است)

و هئومه یا هوم ویا هائوما *[۲].(سپندترین و مقدس‌ترین گیاه نزد ایرانیان و هندوان باستان که از آن شراب مقدسی به همین نام می‌ساختند که پادشاهان هخامنشی در جشن مهرگان از آن می‌نوشیدند و پایکوبی می کردند)

، پیتمه هوم (هوم/سپیتمه جمشید/ پدر سپیتاک زرتشت/ داماد و ولیعهد آستیاگ)

  1. در پهلوی همان گودرز کشوادگان در در شاهنامه فردوسی است.در شاهنامه فردوسی گودرز کشوادگان به ظن یا از روی اخبار اساطیری کهن صاحب درفش شیر نشان معرفی شده‌است.

رئو+هوم=رئوهام=رُهام

  1. به ترکی چوان ناله بشنید هوم پرستش رها کرد و بگذارد بوم
  2. چنین گفت کاین ناله هنگام خواب نباشد مگر بانگ افراسیاب

در پارسی[ویرایش]

  • پرنده‌ای که شکار نشود، پرنده شکست ناپذیر.(در پارسی)
  • (رهام-riham)

در کشورهای عرب زبان اسمی شبیه همین اسم (رهام-Riham)

  1. ولی با تلفظ ریهام Reeham یا رهام reham برای دختران است که در عربی 'ضوء المطر' یعنی 'باران روشن' , و هچنین 'خفیف المطر' که به فارسی 'باران نمنم یا باران اسپری' معنا میدهد.

آوایش[ویرایش]

  1. رُهام

اسم[ویرایش]

رهام (جمع رهام‌ها)

  1. به معنای پرنده ای که شکارچی نیست، پرنده شکست ناپذیر .(در پارسی)
  1. شراب با شکوه .(در اوستایی)

منابع[ویرایش]

  • منابع: لغت نامه دهخدا، منتهی الارب، ناظم الاطباء، آنندراج، اقرب الموارد، اوستا کهن‌ترین سرودهای ایرانیان جلیل دوست‌خواه
  1. اوستا- کهن‌ترین سرودهای ایرانیان نویسنده جلیل دوست خواه