پرش به محتوا

روزگار بردن

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

(~. بُ دَ)

مصدر لازم

[ویرایش]
  1. در انتظار ماندن.
  2. عمر ضایع کردن.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ لغت معین