رِم

فارسی

ریشه لغت

• عربی

آوایش

• /رِم/

اسم مصدر

رِم

1. پوسیدن، پوسیده شدن استخوان.
2. اصلاح کردن، نیکو کردن چیزی.
3. گرفتن ستور چوب‌ها را به دهان و خوردن.

همسان نوشت‌ها

• رُم، رَم، رِمّ
• فرهنگ لغت معین