رکابدار

(~.)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

صفت فاعلی

1. خادمی که رکاب اسب را می‌گیرد تا آقایش سوار شود.
2. خدمتکار، پیاده‌ای که همراه مخدوم سوار خویش راه رود.
3. کسی که به تیمار اسب می‌پردازد، مه

ریشه‌شناسی

• ترکی

منابع

• فرهنگ لغت معین