زنبوره

فارسی

(زَ رَ یا رِ)

اسم

1. نوعی زنبور سیاه بزرگ.
2. نوعی توپ کوچک، زنبورک کمانی آهنین و نوک تیز، زنبورک.
3. سازی است که صدای آن شبیه صدای زنبور است و آن چوبی بود که بر دو سر آن دو کدو نصب می‌کردند و دو تار بر آن بسته می‌نواختند (بیشتر در هند)

1. کنگ

ریشه

1. کنایه از: گروه بسیار، مردم انبوه.

منابع

• فرهنگ لغت معین