پرش به محتوا

زِو

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • دهش‌شده به شاهنامه: زو

آوایش

[ویرایش]
  • /زِو/

اسم

[ویرایش]

زِو

  1. در شاهنامه زِو فرزند طهماسپ قید شده است.
    ندیدند جز پور طهماسپ، زِو/ که زور کیان داشت و فرهنگ گِو «فردوسی»

منابع

[ویرایش]
  • شاهنامه/ فرهنگ شمس