پرش به محتوا

سباعی

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]

عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /سُباعی/

صفت نسبی

[ویرایش]

سباعی (قدیم)

  1. منسوب به سبعه. هفت‌تایی. هفت حرفی (کلمه).
    دو رکن خماسی ... است و شش رکن باقی سباعی‌اند، یعنی هفت حرفی. «لودی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ لغت معین