سبای

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(سُ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

صفت[ویرایش]

  1. سواری که مایحتاج خود را به فتراک بسته و مسلح و مکمل یراق می‌راند ؛ ~ سوار زبده سوار.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین