سبحات
ظاهر
(سُ بُ)
عربی
[ویرایش]اسم
[ویرایش]- جِ سبحه.
- انوار الهی، جلال و عظمت خدای تعالی. (? (سبحان (سُ)
فارسی
[ویرایش]ریشهشناسی
[ویرایش]مصدر لازم
[ویرایش]- پاکیزه کردن.
- به پاکی یاد کردن خداوند. ؛ ~ الله الف - خداوند پاک و منزه از عیب و نقص
استعاره
[ویرایش]- ب - کلمهای است از برای شگفتی و تعجب.
منابع
[ویرایش]- فرهنگ لغت معین