سرخوانی

فارسی

(~ خا)

(ح

اسم مصدر

1. خواندن آواز پیش از آواز دیگران.
2. سرودگویی، تغنی.
3. خواندن سرنوشت کسان.
4. پیش - خوانی تا دیگران ذکر گویند.
5. استهزاء، تمسخر.
6. فاتحه خوانی بر سر قبور مردگان.

اسم

1. ابتدای خوانندگی، پیش درآمد.

منابع

• فرهنگ لغت معین