سکن

(سَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

اسم

1. قوت، خورش ؛

جمع

1. اَسکان.

منابع

• فرهنگ لغت معین

(سَ کَ)

ریشه‌شناسی

• عربی

مصدر لازم

1. جای گرفتن.
2. آرمیدن.

اسم

1. آن چه که به آن انس گیرند و آرامش پیدا کنند.

منابع

• فرهنگ لغت معین