سکندر
(تغییرمسیر از سكندر)
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- شاهنامه
آوایش
[ویرایش]- /سکَندَر/
اسمخاص
[ویرایش]
سکندر
- مخفف اسکندر یا اسکندر مقدونی، در شاهنامه گاهی اینگونه یاد میگردد.[۱]
- سکندر به دیدار او گشت شاد/ همان گفتِ بدخواه او گشت باد. «فردوسی»
- لغزیدن، به سر درآمدن.
منابع
[ویرایش]- فرهنگ لغت معین/ شاهنامه
پانویس
[ویرایش]- ↑ اسکندر در سنسکریت سکنده skanda یعنی جهش کننده؛ ( در سغدی: نره سکندر narskander ) در وداها نام فرزانه ای بوده با نام سکنده کوماره skandakumra، پسر برهما Brahm یعنی همیشه جوان، شکست ناپذیر و دانشمند ودا. از آن جایی که الکساندر مقدونی این سه ویژگی را داشت، ایرانیان باستان نام او را برای الکساندر برگزیدند. پس اسکندر نامی سنسکریت است و برگرفته از الکساندر نیست.