سماحت

(سَ حَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

1. سماحة

مصدر لازم

1. جوانمرد گردیدن.

(اِم

صفت

1. جوانمردی.

منابع

• فرهنگ لغت معین