سمعک جیبی

فارسی

حوزه: [شنوایی‌‌شناسی]

سمعکی که صدابَر و تقویت‌کننده و خروجی آن درون محفظه‌ای بر روی بدن یا در جیب قرار داده می‌شود و ریزبلندگوی (receiver) آن که با سیمی به خروجی محفظۀ مذکور متصل است در گوش قرار می‌گیرد.

منابع

«سمعک جیبی» هم‌ارزِ «body-worn hearing aid, body hearing aid»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر هشتم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۷۸-۶۰۰-۶۱۴۳-۰۸-۸