سنب

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(سُ)

(اِ

فارسی[ویرایش]

در ترکیب به معنی «سنبنده» (سوراخ کننده)

  1. آید.

اسم[ویرایش]

  1. سم چارپایان.
  2. خانة زیرزمینی جهت درویشان.
  3. آغل گوسفندان، سم

جمع[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین