پرش به محتوا

سند رهنی

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه‌ لغت

[ویرایش]
  • فارسی

آوایش

[ویرایش]
  • سَنَد/رَهنی/

اسم مرکب

[ویرایش]

سند‌رهنی (حقوق)

  1. سندی متضمن وقوع عقد رهنی، بیشتر در اموال غیرمنقول.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن