سه لایی

(س لُ)

(ص نسب.)

1. منسوب به سه لا؛ دارای سه

فارسی

ریشه‌شناسی

• لاتین

1. تختة ~: تخته‌ای مرکب از سه لای رویین، زیرین و میانین که جمعاً یک تختة نسبتاً نازک را تشکیل دهند و معمولاً در ساختن روکش میز، صندلی، پاراوان و غیره به کار می‌رود.

منابع

• فرهنگ لغت معین