سورهِ
فارسی
[ویرایش]
ریشه لغت
[ویرایش]- دهششده به قرآن: سوره
آوایش
[ویرایش]- /سورهِ/
اسم
[ویرایش]
سورهِ
کهنواژه
[ویرایش]
- ممکن است به تجمع برخی حیوانات مانند آهو یا گوزن در زبان فارسی گلّه گفته شود اما سوره محسوب نمیشوند حتی به گلّه گاو یا اسب نیز سوره اطلاق نمیشود، سوره به گلّهای از گوسفندان گفته میشود که توسط شبانی هدایت شود.
منابع
[ویرایش]- فرهنگ شمس