پرش به محتوا

سولوک

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • دهش‌شده به عربی: سلوک

آوایش

[ویرایش]
  • /سولوک/

مصدر فعل متعدی بهاری

[ویرایش]

سولوک

  1. مترادف مدارا در زبان فارسی، بویژه مدارا بین زن و شوهر.
    سولوک اِلَمِلْلع!
    سازش نمی‌کنند!

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ شمس