پرش به محتوا

سِون

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • دهش‌شده به فارسی: سون

آوایش

[ویرایش]
  • /سِون/

صفت نسبی بهاری

[ویرایش]

سِون

  1. مترادف جوع، مبتلا به اشتهای سیری ناپذیر.
    سون آچِد!
    جوع گرفته!

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ شمس