پرش به محتوا

سیرت

از ویکی‌واژه

فارسی[ویرایش]

گونه‌های دیگر نوشتاری[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • نیاهندوایرانی

آوایش[ویرایش]

  • /سیر/عت/

صفت[ویرایش]

سیرت

  1. کنایه از آدم ملوط مفعول.
    سیرت ممکن است به زبان معیار باستان به دو قسمت سیر کنایه از پایین کشیدن و عت یعنی آدم باشد، مفهوم کلی از اصطلاح فوق یعنی آدمی که همیشه آماده مفعولیت است. دگرباش.

زبان دیگر[ویرایش]

  • عربی

آوایش[ویرایش]

  • سیرة

اسم[ویرایش]

  1. طریقه، روش.
  2. مذهب.
  3. خُلق و خو، عادت.
  4. شخصیت درون انسان‌.
  5. روش، طریق، راه.

مترادف‌ها[ویرایش]

متضادها[ویرایش]

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین