سینه کردن

فارسی

(~. کَ دَ)

مصدر لازم

1. اصطلاحی است در تیراندازی، وقتی که تیر بعد از اصابت به زمین کمانه کرده به جای دیگر پرت می‌شود.
2. تفاخر کردن، مغرور شدن.

منابع

• فرهنگ لغت معین