شانه‌بین

فارسی

ریشه‌ لغت

• فارسی

آوایش

• /شانه/بِین/

صفت

شانه‌بین (منسوخ)‎

1. (فرهنگ‌عوام)‎: فالگیری که بر استخوان شانه بٌزی که تازه کشته شده، نگاه می‌کرد و از آینده خبر می‌داده.

مترادف‌ها

• اسطرلابی، کف‌بین، رمال، جفار

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن