شتوی

فارسی

ریشه لغت

• عربی

آوایش

• /شَتَوی/

صفت نسبی

شتوی (کشاورزی)‎

1. منسوب به شتا.
2. ویژگی هر یک از فرآورده‌های کشاورزی که در فصل زمستان می‌کارند و در بهار یا تابستان برمی‌دارند. زمستانی مقایل صیفی.

---

ترجمه
انگلیسی: hiemal

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین