شرفه

(شُ فَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

1. شرفة

اسم

1. کنگرة دیوار، کنگرة قصر.

جمع

1. شُرُفات.

منابع

• فرهنگ لغت معین

(شَ فِ)

اسم

1. صدای پا.
2. مطلق آواز.

منابع

• فرهنگ لغت معین