شرفیاب

(شَ رَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

صفت فاعلی

1. کسی که به شرف و افتخاری نایل آید.
2. آن که به فرصت بزرگی می‌رسد.

منابع

• فرهنگ لغت معین