شفته
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- فارسی
آوایش
[ویرایش]- /شِفته/
اسم
[ویرایش]
شفته
- (ساختمان): ملاطی حاصل از مخلوط کردن آب، و آهک که بیشتر در ساختن پَی به کار میرود.
- مخلوطی از آب، آهک، خاک و شن که در پیریزی ساختمان بهکار میرود.
- بیضه مانندی است از ریسمان که بر دوک پیچیده شود.
- شِفْتَ : در گویش گنابادی یعنی پی ریزی ساختمان ، آماده کردن مصالح ساختمان جهت استفاده و بکارگیری در ساختمان سازی ، محلول سِفت.
زبان دیگر
[ویرایش] صفت
[ویرایش]- (عامیانه):شخص کم عقل.
- برای تحقیراشخاصی که بدون خرد ورزی اقدامی میکنند با ترکیب کس kess بکار میرود.
––––
برگردانها
[ویرایش]| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||
منابع
[ویرایش]- فرهنگ لغت معین
- فرهنگ بزرگ سخن