پرش به محتوا

شنوایی‌سنجی رفتاری

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

حوزه: [شنوایی‌‌شناسی]

  1. نوعی شنوایی‌سنجی که در آن بیمار مشارکت فعال دارد و با رفتارهایی مانند بلند کردن دست و فشار دادن دکمه، به محرک تک‌بسامدی یا محرک گفتاری پاسخ می‌دهد.

منابع

[ویرایش]

«شنوایی‌سنجی رفتاری» هم‌ارزِ «behavioural audiometry»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر هفتم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۹۴-۸